Terug naar het overzicht

Verrassend Harderwijk
Bespiegelingen over een veranderende stad

Auteur Wim Timmers

In De Harderwijk Reeks is op 14 september 2002 een opmerkelijk boek verschenen, geschreven door de journalist Wim Timmers. Deze oud-Harderwijker, die zijn loopbaan begon bij het Veluws Dagblad, keert na afwezigheid van een halve eeuw terug in zijn vroegere woonplaats. Hij maakt min of meer een ontdekkingsreis, waar hij in het boek op luchtige toon verslag van doet.

De schrijver geniet van de positieve veranderingen die de binnenstad aantrekkelijk hebben gemaakt, maar vraagt zich ook nogal eens met verbazing af hoe het op allerlei plaatsen zo mis heeft kunnen gaan. Hij laat het zich allemaal uitleggen door Harderwijkers die erbij betrokken zijn geweest of het alleen maar hebben zien gebeuren en er nu een duidelijke mening over hebben.

Uitvoerig is in het 150 pagina's tellende, royaal geïllustreerde boek dan ook de afbraak van de Vuldersbuurt aan de orde. Een hoofdstuk is bovendien gewijd aan het 'merkwaardige bolwerk voor bestuurders' dat aan de haven is verrezen. Genieten doet de schrijver onder meer van de verfraaide Vischmarkt, van de Vanghentoren, van de fresco's in de grote Hervormde Kerk. Waarna hij ds. Schimmel gaat vragen hoe het voelt te preken onder het oog van toekijkende heiligen.

De droom van het nieuwe Waterfront is voor Timmers werkelijk een ontdekking. Hij droomt mee, erover pratend met burgemeester De Groot, restauranthouder Verbeek van Zeezicht, de ondernemer Aart Foppen, 'ijsmeester' Evert ten Hove en andere bekende Harderwijkers. Zo bouwt hij de hoofdstukken op die samen een origineel, actueel beeld van de stad geven. Al gaat het voornamelijk over veranderingen die zich in een periode van vijftig jaar hebben voltrokken, toch duikt de schrijver herhaaldelijk dieper de geschiedenis in.

Het verhaal van het Dolfinarium begint voor hem bij Eibert den Herder, aan wie hij enkele hoofdstukken wijdt waaruit zijn bewondering blijkt voor de man die, vindt hij, in Harderwijk allang een standbeeld had moeten hebben. Aan die terugblikken in het verre verleden beleeft hij merkbaar veel plezier. Er wordt een kleurrijk beeld mee opgebouwd van Harderwijk als garnizoensstad, als de stad waar later beroemd geworden mannen even hun bul kwamen halen, waar het Gelderse geld werd geslagen, een stadje dat lang geleden echt van betekenis moet zijn geweest in de Hanze.

Timmers weet in al die gevallen een actueel aanknopingspunt te vinden, waardoor een levendige vertelling ontstaat. Niet alleen aan Eibert den Herder, de man die de Zuiderzee niet kwijt wilde, wijdt hij een paar hoofdstukken. Hij doet dat ook aan burgemeester Gijs Numan, die hij goed heeft leren kennen in de naoorlogse periode waarin 'die voormalige knokploegcommandant' het voortouw nam om Harderwijk stevig op de (door de komst van de polder) veranderende kaart te zetten. En natuurlijk is de verdwenen visserij onderwerp van enkele hoofdstukken. Hij haalt herinneringen op aan de vissers in zijn schoonfamilie, bespreekt de huidige situatie met palingroker Dries van den Berg en bezoekt de palingboerderij van Klaas en Wouter de Boer in Hierden. Dat de paling, die vroeger zo moeizaam het IJsselmeer bereikte, tegenwoordig van een boerderij kan komen, is in zijn ogen een verbazingwekkende ontwikkeling.

Echte Harderwijkers zullen in de verhalen veel herkennen. Voor nieuwkomers kan het boek een originele kennismaking met de stad zijn.

Over de auteur
Na zijn HBS-opleiding aan het Christelijk Lyceum begon Wim Timmers, wiens vader gemeentesecretaris in Harderwijk was, in 1954 zijn journalistieke loopbaan op de redactie van de Amersfoortse Courant en het Veluws Dagblad. Hij vertrok al gauw naar Den Haag en later naar het buitenland. In 1974 werd hij adjunct-hoofdredacteur van het Utrechts Nieuwsblad en drie jaar later hoofdredacteur van Dagblad Tubantia, een functie die hij heeft bekleed tot hij in 1995 VUT-gerechtigd werd. Sindsdien schrijft en redigeert hij boeken, doorgaans over onderwerpen die het leven in Twente, zijn woongebied, betreffen. Met Harderwijk hield hij de jaren door zoveel contact, dat het hem heeft geïnspireerd tot het schrijven van dit boek. Timmers (geb. 1935) woont in Oldenzaal.