'Honderd jaar Sonnevanck'
Auteurs: Theo Bakker en Gerri Horseling
Op
12 juli 2005 was het honderd jaar geleden dat in Utrecht de Vereniging
tot Christelijk Hulpbetoon aan Tuberculoselijders werd opgericht.
De vereniging had actieve, gedreven bestuursleden. Ze wilden vanuit
hun christelijke plicht tot naastenliefde ‘iets’ doen
in een samenleving die we ons nu, honderd jaar later, nauwelijks
meer kunnen voorstellen.
Spoedig ging men aan het werk. Het bestuur van de vereniging zette zich in voor de bouw van een sanatorium voor tuberculoselijders in Harderwijk, dat de naam Sonnevanck zou krijgen. Tuberculose was toen een gevreesde ziekte en werd wel de ‘gesel van zijn tijd’ genoemd. Meer dan 10 procent van de bevolking was besmet, het aantal dodelijke slachtoffers was enorm.
Sonnevanck bestaat nog steeds, maar het huidige Sonnevanck is in weinig meer te vergelijken met het sanatorium van toen. Hoe zag Sonnevanck er anno 1905 uit? Wie waren de mensen die zich inzetten voor de tuberculosebestrijding en wat waren hun motieven? Wat was tuberculose eigenlijk voor een ziekte? In wat voor soort samenleving werd dit initiatief genomen? Enkele vragen die we in dit boek hopen te beantwoorden.